Δεύτερη έπιστολή Παπαγεωργόπουλου

Με νέα επιστολή του από τις φυλακές Διαβατών ο πρώην δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Β. Παπαγεωργόπουλος, επαναλαμβάνει ότι καταδικάστηκε άδικα και κάνει λόγο για "αναίτια σπίλωση και άδικη κατηγορία" προσθέτοντας πως τις πράξεις που του αποδόθηκαν δεν τις έχει κάνει ούτε κατά φαντασία.

"Μου στέρησαν 1 μήνα από την ζωή μου τελείως άδικα. Έδωσα την ψυχή μου για την πόλη μου και την Πατρίδα χωρίς κανένα απολύτως προσωπικό όφελος, χωρίς να ζητήσω κανένα αντάλλαγμα. Δεν είχα άλλωστε ανάγκη από τίποτε. Ο Θεός μου τα έδωσε όλα τόσο απλόχερα. Και δόξα και αγάπη και οικονομική άνεση μου έδωσε, τι άλλο να ζητούσα; Τώρα μου ζητούν να δώσω και την ζωή μου. Να την δώσω, αλλά όχι έτσι. Όχι με την κατηγορία ότι πήρα έστω και 1 ευρώ από τον Δήμο, τον οποίο υπηρέτησα με αυταπάρνηση επί 12 συνεχή χρόνια. Όχι με την κατηγορία ότι στα 60 μου χρόνια άλλαξε ξαφνικά ο χαρακτήρας μου και έγινα «ηθικός αυτουργός σε ηθικό αυτουργό» για να απομυζήσουμε τον Δήμο, χωρίς μάλιστα να έχω κανένα απολύτως κίνητρο και κανένα απολύτως όφελος! Αυτό είναι για μένα το θέμα. Όχι η απάνθρωπη στέρηση της ελευθερίας μου. Όχι γιατί τον 'φτερωτό γιατρό' τον έβαλαν στο 'κλουβί' και δεν μπορεί να πετάξει". αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Παπαγεωργόπουλος.

Ο πρώην δήμαρχος Θεσσαλονίκης αναφέρει πως σε λογαριασμό εμπλεκόμενου που αθωώθηκε εντοπίστηκε μεγάλο χρηματικό ποσό 20 ημέρες μετά την καταδικαστική απόφαση. Ο ίδιος τονίζει πως τα ατοιχεία αυτά ήταν γνωστά σε ορισμένους και κατά τη διάρκεια της δίκης ωστόσο απεκρύβησαν επειδή στόχος ήταν η καταδίκη του.

"Καθώς όλα αυτά γυρίζουν συνέχεια μέσα στο μυαλό μου, λέω ευτυχώς υπάρχουν άνθρωποι που με γνωρίζουν από παλιά και με στηρίζουν. Τηλεφωνήματα και γράμματα και βιβλία και εικόνες από όλη την Ελλάδα. Από την Κρήτη μέχρι την Θράκη και από την Κέρκυρα μέχρι την Ρόδο. Και οι συναθλητές μου από όλη την Ελλάδα και από την δοκιμαζόμενη και πάλι Κύπρο! Και Μοναχοί από το Άγιο Όρος! Προσπαθώ σε όλους να δώσω μία εξήγηση", αναφέρει χαρακτηριστικά ο πρώην δήμαρχος και καταλήγει: "Δεν χρειάζεται να προσθέσω απολύτως τίποτα! Σταματάω να γράφω. Ακούω θόρυβο από μακριά. Το τραίνο έρχεται. Πλησιάζει στην φυλακή. Σφυρίζει 2 φορές. Πρέπει να είναι συνθηματικό. Σε λίγες ώρες μπαίνω στον 2ο μήνα μιας άδικης φυλάκισης"