«Μπορεί να μην το παρατηρήσατε, αλλά η ΕΕ είχε μία σύνοδο αυτή την εβδομάδα» γράφει σε ειρωνικό τόνο το οικονομικό περιοδικό. 

«Απολαμβάνοντας ένα θρεπτικό γεύμα, οι πρωθυπουργοί, οι πρόεδροι και καγκελάριοι της Ευρώπης αφιέρωσαν τη μισή Τετάρτη σε συζητήσεις για την ενέργεια και την φορολογία».

«Οι συνεδριάσεις πανικού του περασμένου χρόνου, για την αποτυχία του ευρώ, έχουν παρέλθει. Σήμερα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες σημειώνουν πως οι μεταρρυθμίσεις είναι σε εξέλιξη στο μεγαλύτερο μέρος της ευρωζώνης και οι νότιες χώρες επανακτούν την ανταγωνιστικότητά τους… Κανένας δεν μπορεί να υποκριθεί ότι η ζωή είναι εύκολη. Οι Ευρωπαίοι καταλαβαίνουν ότι η σκληρή δουλειά και οι θυσίες είναι μπροστά τους. Αλλά τα χειρότερα της κρίσης είναι με βεβαιότητα πίσω τους…»...

«Όλο αυτό είναι ένα καθησυχαστικό παραμύθι…» λέει ο Economist. «Δυστυχώς η ιδέα ότι το ευρώ είναι ένα πρόβλημα του χθες είναι ένα επικίνδυνο εφεύρημα. Στην πραγματικότητα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες υπνοβατούν μέσα σε μία οικονομική έρημο» λέει ο αρθρογράφος, που απαριθμεί όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι οικονομίες της Ευρωζώνης.

«Επειτα από χρόνια κρίσης η λίστα με όσα πρέπει να γίνουν είναι σαφής», γράφει ο «Economist». «Η ΕΕ θα έπρεπε να επεκτείνει την ενιαία αγορά στις υπηρεσίες. Αντί να επινοεί κόκκινες γραμμές, θα έπρεπε να κυνηγήσει τη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου που προσφέρουν οι ΗΠΑ.

Θα έπρεπε να χαλαρώσει τη λιτότητα, μειώνοντας τον ρυθμό των περικοπών στις δαπάνες και αξιοποιώντας χρήματα από τον πυρήνα της Ευρωζώνης για ενίσχυση της απασχόλησης των νέων και επενδύσεων στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις της περιφέρειας».

Οι ηγέτες σαφώς και γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν, αλλά, όπως τονίζει το δημοσίευμα, «οι ψηφοφόροι από τη μια επιθυμούν τη διατήρηση της Ευρωζώνης και από την άλλη δεν στηρίζουν τις δύσκολες μεταρρυθμίσεις που είναι αναγκαίες για την έξοδο από την κρίση». «Αυτή είναι η συνταγή για αδράνεια», συμπληρώνει ο «Economist».

O Ντράγκι έπραξε σωστά

Ως μια πολύ σημαντική πτυχή της εξέλιξης της κρίσης και της αδράνειας των Ευρωπαίων ηγετών αναφέρεται στο δημοσίευμα του «Economist» ο ρόλος της ΕΚΤ.

«Η απειλή του οικονομικού πανικού (από τις αγορές) κρατούσε τους ηγέτες της Ευρωζώνης μέχρι τα ξημερώματα να διαπραγματεύονται και να διαμορφώνουν συμφωνίες διάσωσης και υποσχέσεις για μεταρρυθμίσεις. Οι οικονομικές αγορές, όμως, αναισθητοποιήθηκαν από τη στιγμή που ο Μάριο Ντράγκι, ο πρόεδρος της ΕΚΤ, υποσχέθηκε να κάνει ''ό,τι χρειάζεται'' για να προστατέψει την Ευρωζώνη από την κατάρρευση».

Όπως τονίζει το περιοδικό, οι κερδοσκόποι γνωρίζουν πως το να στοιχηματίσουν εναντίον του κοινού νομίσματος θα ισοδυναμούσε με το να τα βάζουν με τον θεωρητικά «απεριόριστο ισολογισμό της ΕΚΤ», γεγονός που θα σήμαινε ότι τουλάχιστον στην αρχή θα έπρεπε να υποστούν βαρύτατες απώλειες.

Κάποια εύσημα

Η συγκεκριμένη τοποθέτηση του «Economist» δεν συνοδεύεται από επικρίσεις κατά των χειρισμών του Ντράγκι. Αντιθέτως, σημειώνει ότι ο πρόεδρος της ΕΚΤ έπραξε σωστά κερδίζοντας χρόνο για την Ευρωζώνη και εξασφαλίζοντας τα απαραίτητα εργαλεία για να εμποδίσει την κερδοσκοπία.

«Το πρόβλημα είναι ότι οι πολιτικοί χάνουν την ευκαιρία για μια πραγματική μεταρρύθμιση» υπογραμμίζει το δημοσίευμα. «Οι αισιόδοξοι λένε ότι όλα θα είναι μια χαρά μετά τις εκλογές στη Γερμανία, καθώς οι ηγέτες της θα έχουν τη νομιμοποίηση να μεταρρυθμίσουν την Ευρωζώνη.

Όμως η γερμανική απροθυμία να ηγηθεί ή να πληρώσει έχει βαθύτερες ρίζες. Επιπλέον, τα προβλήματα του Ολάντ σηματοδοτούν ότι ο γαλλογερμανικός άξονας έχει σταματήσει να κινείται» προειδοποιεί και επισημαίνει ότι η Ευρωζώνη δεν είναι συμπαγής και κινδυνεύει να απορριφθεί από τους πολίτες. «Εάν οι υπνοβάτες ενδιαφέρονται για το νόμισμα και τους λαούς τους, πρέπει να ξυπνήσουν» καταλήγει ο «Economist».