Η αριστερά, λειτουργεί όπως η κρατική ασφάλεια στο παρελθόν. Αν είναι να κάνει τη (συνήθως βρώμικη) δουλειά της, δεν έχει κανένα πρόβλημα να δημοσιοποιεί στοιχεία, πολλές φορές κτηθέντα με παράνομο τρόπο, κονιορτοποιώντας αυτό που η ίδια υποτίθεται ότι προστατεύει ως κόρη οφθαλμού: τα προσωπικά δεδομένα. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα στην περίπτωση του «ρεπορτάζ» στο βρετανικό κανάλι Channel 4, που άνοιξε και πάλι τον ασκό του Αιόλου. Ήδη, η εισαγγελία κινεί τις διαδικασίες για τη δίωξη των στελεχών της ΧΑ που εμφανίζονται στο επίμαχο «ρεπορτάζ» και αυτό θα γίνει, βάσει του αντιρατσιστικού νόμου, ο οποίος προβλέπει τη δίωξη όσων προτρέπουν σε βία με «ρατσιστικά» κίνητρα.
Από την άλλη, η Χρυσή Αυγή. Η αδυναμία της, αλλά για να το θέσουμε σωστά, η αδυναμία της ηγεσίας της να διαχειριστεί ένα σπουδαίο εκλογικό αποτέλεσμα, παροιμιώδης. Ο λόγος για ένα εκλογικό αποτέλεσμα, το οποίο βασίστηκε στο θυμό, στην αποτυχία και στην απαξίωση του αστικού πολιτικού κόσμου... Η ηγεσία της ΧΑ λοιπόν, δεν έστησε δομές, δεν επιμόρφωσε τα στελέχη της, ώστε να μην πέφτουν βλακωδώς σε κάθε παγίδα που τους στήνει το σύστημα ή ο αντίπαλος. Αντίθετα, επένδυσε στην απαξίωση του συστήματος, το οποίο όμως έχει ακόμα τους μηχανισμούς στα χέρια του, αλλά και στο θυμικό του κόσμου. Το χειρότερο είναι ότι συνεπικουρούμενοι από συγκεκριμένα ΜΜΕ, η ΧΑ δημιούργησε στα στελέχη και στους οπαδούς της μια εικόνα ομάδας υπεράνω του νόμου.
Και τα προβλήματα είναι παραπάνω από φανερά. Προβλήματα, τα οποία θα οδηγήσουν αργά ή γρήγορα, στη συρρίκνωση των ποσοστών του κόμματος, στην ποινικοποίηση της δράσης του και στην περαιτέρω περιθωριοποίησή του. Καθώς, αν συνεχιστούν όλα αυτά, ακόμα και τα ΜΜΕ που συνέργησαν ώστε η ΧΑ να κάνει το τεράστιο αυτό άλμα προς τη δημοφιλία, θα άρουν την (παρασκηνιακή) στήριξή τους. Ειδικά αν η ΧΑ αντιδρά σπασμωδικά στο πρώτο επικριτικό δημοσίευμα, αδυνατώντας να κατανοήσει τα ευρύτερα οφέλη της συχνής της παρουσίας στα ΜΜΕ.
Η ΧΑ, ή για να είμαστε ακριβείς, η συγκεντρωτική ηγεσία της, δεν φίλτραρε όπως έπρεπε τους συνδυασμούς της. Ίσως να μην είχε αρχικά το χρόνο, καθώς όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Όμως, από το Μάιο του 2012, πέρασε κοντά ένας χρόνος. Και στο διάστημα αυτό, εκτός μιας μετακόμισης, δεν έγιναν πολλά. Η ΧΑ δείχνει ανήμπορη να διαχειριστεί το αποτέλεσμα, τη δημοφιλία της, τον χρόνο, τα στελέχη της και την ατζέντα της επικαιρότητας, αν και επενδύει μονοθεματικά μάλιστα, σε αυτήν. Έχει κάνει κοιλιά, λειτουργεί φοβικά και, αν και η επικαιρότητα την ευνοεί, βρίσκεται μονίμως σε άμυνα. Αντί να δημιουργήσει δομές, επενδύει αποκλειστικά και μόνο στην επικαιρότητα, επαναλαμβάνοντας ηθελημένα ή άθελα, το πρότυπο του κακού ή του Ρομπέν των Δασών, το οποίο όμως δεν κατανοεί ότι κάποια στιγμή θα κουράσει και θα εξαντληθεί, καθώς δεν θα μπορέσει να προσφέρει τίποτα άλλο από μια εκτόνωση, που έχει συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα.
Το χειρότερο είναι όμως, ότι η αριστερά, χρησιμοποιώντας παρακρατικές μεθόδους, τη «χορεύει» στην κυριολεξία, την ώρα μάλιστα που η ΝΔ καραδοκεί να την αποψιλώσει από ψηφοφόρους. Αν δεν αλλάξουν πολλά και μάλιστα σύντομα, το μέλλον της ΧΑ είναι προδιαγεγραμμένο.
