Τής Κατερίνας Μαλλιωτάκη: - Ζητούνται …ευαίσθητοι !

Η μεγαλύτερη πανοπλία ενός ευαίσθητου ανθρώπου είναι ότι τα «κρατάει όλα μέσα του» , όπως χαρακτηριστικά λένε όλοι. Το ψυχολογικό προφίλ εδώ αποτελείται από πολλά συναισθήματα κυρίως αρνητικά που όμως δεν εκφράζονται εύκολα κι αυτό γιατί βασική προϋπόθεση για να εκφράσει κάποιος το συναίσθημα του είναι να το αναγνωρίσει.

Σε γενικές γραμμές ένα άτομο μπορεί να χαρακτηριστεί ευαίσθητο , με βάση τις έντονες συναισθηματικές αντιδράσεις που έχει απέναντι σε ένα ήπιο σχετικά ερέθισμα. Με τον όρο  ευαισθησία βέβαια δεν εννοούμε μόνο την φυσική ή συγκινησιακή μορφή της  αλλά  και την ψυχική και πνευματική επαφή της.  

Πράγματι το να είναι κάποιος ευαίσθητος (παραπάνω από το κανονικό ) στις μέρες μας  φαντάζει  δύσκολο και τρομαχτικό . Ο σκληρός κόσμος που εμείς πλάσσαμε , κινείται σε γρήγορους ρυθμούς , δεν ποντάρει σε νόμους ιδιοτέλειας και δεν βολεύεται με ευαισθησίες που είναι έτοιμες να χρεοκοπήσουν το τεχνοκρατικό του σύστημα. Η μεγαλύτερη δυσκολία  που έχει να αντιμετωπίσει  ένας  ευαίσθητος άνθρωπος είναι το ίδιο του το συναίσθημα. Και εδώ που τα λέμε δεν είναι και εύκολο πράγμα να δέχεσαι  καθημερινά ,  την σκληρότητα του  «μάταιου» τούτου κόσμου. Για το λόγο αυτό οι ευαίσθητοι αυτής της γης έπλασαν τις δικές τους , προσωπικές «πανοπλίες» και οχυρώθηκαν μέσα σε αυτές.  Ας ρίξουμε λοιπόν μια ματιά στις σκουριασμένες πανοπλίες μας , και στον τρόπο που τις προστατεύουμε από την ίδια μας την ευαισθησία.

Η μεγαλύτερη πανοπλία ενός ευαίσθητου ανθρώπου είναι ότι τα «κρατάει όλα μέσα του» , όπως χαρακτηριστικά λένε όλοι. Το ψυχολογικό προφίλ εδώ αποτελείται από πολλά συναισθήματα κυρίως αρνητικά που όμως δεν εκφράζονται εύκολα κι αυτό γιατί βασική προϋπόθεση για να εκφράσει κάποιος το συναίσθημα του είναι να το αναγνωρίσει. Η αναγνώριση αυτή πάντα γίνεται με την διαδικασία της επίγνωσης του εαυτού μας . Οι άνθρωποι που κρύβουν το συναίσθημα τους είναι πολλές φορές αποκομμένοι από αυτό κι άλλες φορές πάλι ,  φοβισμένοι από την ρήξη που θα προκαλέσει αν θα ειπωθεί. Εξάλλου ακόμα κι αν τα λόγια δεν βγαίνουν εύκολα από τα χείλη το συναίσθημα δεν εκφράζεται μόνο λεκτικά αλλά και με το σώμα.

Η δεύτερη πανοπλία που ο ευαίσθητος άνθρωπος φορεί , είναι η συγκινησιακή υπερβολή του. Όταν βιώνουμε έντονα συναισθήματα όπως η θλίψη και η αγωνία π.χ. το συναίσθημα μας , φτάνει στην υπερβολή. Όσο πιο κοντά μας πλησιάζει ένα πρόβλημα τόσο πιο πολύ μας κεραυνοβολεί. Η αναγνώριση της υπερβολής μας είναι το πρώτο βήμα που μας βοηθά στην διαχείριση του. Η υπερβολή αυτή δεν μας αφήνει να δούμε τα πράγματα με καθάρια ματιά , με αποτέλεσμα αρκετές φορές να οδηγούμαστε σε σύγχυση.

Οι ευαίσθητοι άνθρωποι  συχνά διακατέχονται από στρες που καταφέρνει  αρκετές φορές μάλιστα να  τους ακινητοποιεί με  έντονα ξεσπάσματα θυμού . Το σώμα μας καθώς είναι εξοπλισμένο με τους κατάλληλους μηχανισμούς άμυνας στοχοποιεί κάθε απειλή . Οι απειλές βέβαια ..στον ιδεατό κόσμο τούτο είναι τόσες πολλές που τις περισσότερες φορές βρισκόμαστε υπό την επήρεια στρεσογόνων καταστάσεων .Το στρες ενσωματώνεται τόσο πολύ στην ζωή μας που η διαχείριση του , στρέφεται πια στα χέρια των ειδικών. Από την άλλη μεριά πάλι ,  ο θυμός είναι ένα συναίσθημα που επιτρέπει στο άτομο έστω και παροδικά να αισθάνεται παντοδύναμο. Οι ευαίσθητοι άνθρωποι , κρατούν το συναίσθημα βαθιά κρυμμένο μέσα τους με αποτέλεσμα όταν εμφανιστεί να σκάσει σαν ωρολογιακή βόμβα .

Το ερώτημα όμως που μόλις τώρα γεννιέται είναι  αν  η ευαισθησία αυτή  είναι προτέρημα ή δυσβάστακτο βάρος; Οι έρευνες δείχνουν ότι τελικά η ευαισθησία είναι δύναμη , η οποία βοηθά τους ανθρώπους να κρατάνε ζωντανά τα συναισθήματα τους και να μην αποξενώνονται από αυτά .Αυτή ακριβώς η εσωτερική δραστηριότητα χαρίζει στον άνθρωπο αρκετά δώρα. Ένα από αυτά είναι ο πλούτος των αισθήσεων ο οποίος κρύβεται στις μυρωδιές , στις γεύσεις ,στις μελωδίες ,στην ομιλία,  στα αρώματα των λουλουδιών και σε χίλια άλλα  δυο ερεθίσματα.  

Ένα άλλο δωράκι της ευαισθησίας είναι ότι μέσα από αυτή πιάνουμε περισσότερα νοήματα στον λόγο αλλά και στις κινήσεις των άλλων . Η συναισθηματική μας νοημοσύνη  αυτή φιλτράρει τα προβλήματα μας με γνώμονα την επίγνωση του προσωπικού μας κόσμου. Έτσι συναντάμε αρκετά συχνά συγγραφείς, ποιητές μουσικούς , ηθοποιούς που έχουν μεγαλύτερο προβάδισμα στην χώρα της ευαισθησίας. Χαρακτηριστικό αυτής της ιδιότητας είναι φυσικά και η εσωστρέφεια η οποία όμως συμπλέει με την δημιουργία.

Καθώς λοιπόν η  ευαισθησία προς τα συναισθήματα των άλλων μπορεί να αποτελέσει μεγάλο προσόν , εμείς συνεχίζουμε να αναζητάμε το δικό μας κομμάτι  , το φροντίζουμε και το κανακεύουμε , του μαθαίνουμε να διαχειρίζεται το «υπερφόρτωμα» μας , το συμβουλευόμαστε στον δρόμο που χαράζει με την καρδιά μας , και του δίνουμε την ευκαιρία να αναπνεύσει σε ένα κόσμο τοξικά ανάπηρο .

Μην ξεχνάτε ότι.  οι ευαίσθητοι και οι ονειροπόλοι , οραματίζονται πάντα ..ένα καλύτερο αύριο !