Από την μια στέκονται οι άνθρωποι που πνίγονται στο Αιγαίο για να απαλλαγούν από τα δεινά και να φτάσουν στη γη των Ηλυσίων Μακάρων, στην Ευρώπη. Μέχρις εδώ είναι ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ που ζυγίζει και πονά τον συνάνθρωπο. Όμως έρχεται η επομένη ιδιότητα. Οι άνθρωποι αυτοί είναι φορείς μιας ισλαμικής κουλτούρας, την οποία τρέμει η Ευρώπη, για πολλούς λόγους.
Γενικός κανόνας είναι ότι όταν οι ΑΝΘΡΩΠΟΙ ενταχθούν σε ομάδα, μετατρέπεται ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ σε φορέα και ενίοτε στρατιώτη της κουλτούρας του (ή του έθνους του). Όλοι οι πόλεμοι έχουν στηριχθεί σε αυτή τη μετάλλαξη. Είδαμε στη Βοσνία πώς φίλοι μετετράπησαν σε εχθροί, σε βιαστές και εγκληματίες, όταν ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ μετετράπη σε στρατιώτη της κουλτούρας του.
Παρατηρώ στη Σουηδία, χώρα πολλά παρέχουσα στους πρόσφυγες στο όνομα των ιδεωδών της δημοκρατίας και ισότητας των λαών, να απαιτούν οι ομαδοποιημένοι στρατιώτες πλέον να αλλάξει η σουηδική κοινωνία και αυτό είναι η αρχή. Θα μου πεις, γιατί να μην αλλάξει; Ναι, να αλλάξει βεβαίως, αλλά να πάει κάπου καλύτερα από εκεί που έφυγαν οι πρόσφυγες.....
Μέσα στο "μετρό" βλέπεις νέους με τα κινητά να διαβάζουν το Κοράνι και να κουνούν το κεφάλι προσευχόμενοι. Ένα αίσθημα φόβου απλώνεται, αφού έχουμε μποστά μας τις βιαιότητες του Χαλιφάτου. Εδώ γενιέται πλέον ένα τεράστιο και άλυτο δίλημμα, τι πρέπει να μετρήσει στην υποδοχή προσφύγων ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ή ο στρατιώτης κουλτούρας!
