Έντιμος θεωρείται όποιος ορίζει εαυτόν κατά οριοθετημένον τρόπον και διάγει βίον σύμφωνον με τον ορισμόν του, ώστε να υφίσταται ταύτηση μεταξύ ορισμού και πρακτικής. Ο Πυθαγόρας εθεωρείτο έντιμος διότι διήγε βίον σύμφωνον με την θεωρία του. Ήταν ούτω ενάρετος!
Αν εισάγουμε αυτή τη θέση στον πολιτικό μας βίο λ.χ. και προπάντων στους πολιτικούς, έντιμος θα θεωρείται εκείνος, ο οποίος θα ασκεί πολιτική πρακτική και διωτική ζωή σύμφωνη με την ιδεολογία του αφενός και σύμφωνη με τις υποσχέσεις του αφετέρου. Τότε ο πολιτικός θα είναι έντιμος κατά ορισμόν, και στην πράξη θα είναι άριστος παιδαγωγός-πρότυπο της κοινωνίας, διαμορφώνοντας έτσι εντιμότητα και αρετή στην κοινωνική συνείδηση. Συμβαίνει αυτό στη δική μας κοινωνία; Το συμπέρασμα δικό σας!!!
Επειδή τώρα τυγχάνει να κυβερνά μια ιδιότυπη συμμαχία ιδιότυπης αριστεράς και φαμφαρικής δεξιάς, ας θέσουμε τον ορισμό της πολιτικής εντιμότητας στη διάθεσή τους. Ακούγεται συχνά να λένε οι κυβερνητικοί την ρήση «αναγκαζόμαστε να εφαρμόζουμε πρακτικές ασύμβατες με την ιδεολογία μας». Αν είναι έτσι, τότε τι πρέπει να κάνει ένας έντιμος πολιτικός ή μια έντιμη κυβέρνηση; Δύο λύσεις έχει αν θέλει να αγαπά την εντιμότητα, Ή ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ Ή ΝΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕΙ. Επειδή, ως φαίνεται, δεν κάνουν ούτε το ένα ούτε το άλλο, τότε συμπεραίνουμε αναγκαστικώς ότι είναι ΑΝΕΝΤΙΜΟΙ και η παιδαγωγική τους πρόταση για την διαμόρφωση κοινωνικής συνειδήσεως είναι η ΑΝΕΝΤΙΜΟΤΗΣ.... Αυτή σπέρνουμε και αυτή θα θερίζουμε!!!!!
