Η οικονομική θεωρία διδάσκει ότι ΧΡΗΜΑ είναι μέσον συναλλαγής (αντί να ανταλλάσουμε είδος με είδος μεσολαβεί το χρήμα) και γενικό ισοδύναμο (εκφράζει την αντιστοιχία αξίας, δλδ ένα κιλό λάδι 4 ευρώ αντιστοιχεί σε πέντε κιλά πατάτες).
Η φυσική μορφή του χρήματος έχει αλλάξει πολλές φορές. Κάποτε είναι σε μορφή μετάλλων, αργότερα σε μορφή ειδικού χάρτου ή υφάσματος (δολλάριο) και τώρα πηγαίνει να γίνει σε μορφή ηλεκτρονικών μονάδων (αυτό που λαϊκώς λέγεται πλαστικό χρήμα).
Μιας και ολοταχώς εισερχόμαστε στην ψηφιακή εποχή το χρήμα θα πρέπει να ακολουθήσει. Άρα το φυσικό νόμισμα χάνεται και αργά ή γρήγορα θα ανήκει στο μουσείο.
Έχει υπολογιστεί οτι πριν την ψηφιακή μορφή η παραγωγή και διαχείριση του χρήματος επιβάρυνε τον ΑΕΠ μιας χωρας γύρω στο 2,5-3%. Γι αυτό χώρες σαν τη Σουηδία έχουν βάλλει στόχο να προχωρήσουν σε εντελώς αχρήματη κοινωνία σε μια πενταετία.
Βεβαίως γεννούνται ανησυχίες και ερωτήματα, αλλά κυρίως ταράσσεται ο συναισθηματικός δεσμός με το χρήμα, ο οποίος συνδέεται με κάποια μορφή ελεθυθερίας. Όμως η νομοτέλεια της οικονομίας οδηγεί εκεί και καλύτερα να συνταχτούμε οργανωμένα με την νομοτέλεια, παρά να μας επιβληθεί δια της βίας.
