Οί έπιπτώσεις στήν Έλλάδα άπό τά γεγονότα τής Τουρκίας

Υπάρχει ένα πολιτικό στερεότυπο στην χώρα μας, που λέγει πως η δημοκρατική Τουρκία εξ αντικειμένου θα είναι λιγότερο προκλητική προς την χώρα μας. Και όσο περισσότερο εμβαθύνουν οι δημοκρατικοί θεσμοί στην χώρα αυτή, τόσο καλύτερα για τις ελληνοτουρκικές θέσεις.

Αυτό επικαλούνται ως επιχείρημα και οι εν Ελλάδι υποστηρικτές της ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε., όπου θα υποχρεωθεί να εγκαταλείψει την επιθετική σε βάρος μας πολιτική.

Αυτό το στερεότυπο, με τα συνακολουθούντα επιχειρήματα, με βρίσκει παντελώς αντίθετο, για δύο κυρίως λόγους. Ο πρώτος είναι πως όσα συνέβησαν με θύμα τον ελληνισμό, συνέβησαν κατά την διάρκεια που υπήρχαν στην Τουρκία «δημοκρατικές» κυβερνήσεις, και όχι δικτατορίες.

Οι διωγμοί των Ελλήνων της Πόλης έγιναν το 1955 επί Μεντερές, εκλεκτού φίλου του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Η εκστρατεία κατά της Κύπρου, έγινε επί Ετσεβίτ, εκλεκτού στελέχους του ευρωπαϊκού σοσιαλισμού. Και τα γεγονότα στις Ίμιες έγιναν επί «δημοκρατικής» κυβέρνησης της Τσιλέρ.

Τώρα δε, επί εποχής «δημοκράτη» Ερντογάν -με πληθώρα φίλων στην ημεδαπή, προεξάρχοντος του κ. Αβραμόπουλου- υπάρχει μια σοβαρή ποιοτική αλλαγή που θα θέσει την Ελλάδα στο περιθώριο, αν δεν ληφθούν μέτρα. Όπως παρατηρεί η στρατιωτική ιστοσελίδα «onalert» η Τουρκία την περίοδο Ερντογάν έκανε πιο ουσιαστικές προκλήσεις, παρά ενέργειες εντυπωσιακές μεν αλλά που επί της ουσίας δεν της πρόσφεραν πολλά.

Η καθημερινή "περατζάδα" τουλάχιστον ενός τουρκικού σχηματισμού, μέσα από την καρδιά του Αιγαίου, είναι μια επιχείρηση εθισμού στην παρουσία της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας . "Εθισμός", που τα τελευταία χρόνια έχει “περάσει” ακόμη και στην Ελλάδα. Οι υπερπτήσεις ελληνικού εδάφους έγιναν συνηθισμένη τακτική των Τούρκων με την οποία αμφισβητούν ξεκάθαρα την ελληνική κυριαρχία σε νησιά που μόνοι τους τα έβαψαν "γκρι".

Η Άγκυρα χρησιμοποίησε επί Ερντογάν την αεροπορία για πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον της Ελλάδας, όπως ήταν η φωτογράφηση από αέρος των ρωσικών S 300. Σε μία απ’ αυτές είχαμε την σύγκρουση των F 16 με αποτέλεσμα να χαθεί ο Ηλιάκης.

Και βέβαια επί Ερντογάν είδαμε την τιτάνια προσπάθεια να χτίσει η Τουρκία ένα ναυτικό, που στόχο έχει να κυριαρχήσει για πρώτη φορά στο Αιγαίο και στην Μεσόγειο. Δεν το έχει ακόμη πετύχει, αλλά αν οι ρυθμοί ανάπτυξης αυτού του σχεδίου συνεχιστούν με τους ίδιους ρυθμούς είναι βέβαιο ότι θα το πετύχει. Την "βοηθάμε" κι εμείς με τις αλόγιστες περικοπές .

Όλα τα παραπάνω με τις «δημοκρατικές» κυβερνήσεις. Είναι αλήθεια, πως λόγω της ψευτοπροοδευτικής κουλτούρας στην χώρα μας, υπήρχε ένα κλίμα κατά των στρατιωτικών δικτατοριών. Φυσικά, αν αφορούν την χώρα μας, προφανώς και σύμπαντες είμαστε εναντίον τους. Οι δικτατορίες όμως στις άλλες χώρες, κρίνονται από τις επιπτώσεις που έχουν στην δική μας. Έτσι σκέπτονται όσοι ενδιαφέρονται για τον ελληνικό λαό.

Υπήρχαν -και υπάρχουν- πολιτικοί φορείς που προπαγάνδιζαν πάντα κατά του στρατού -πλην του Σοβιετικού, βεβαίως- και η ελληνική κοινή γνώμη τάσσονταν πάντοτε κατά των στρατιωτικών δικτατοριών της Τουρκίας. Χωρίς να αναλυθεί πολιτικώς, ποια ήσαν τα αρνητικά ή θετικά για την χώρα μας.

Απέφευγαν να δουν οι "προοδευτικοί" αναλυτές, ότι οι δικτάτορες της Τουρκίας ήσαν πλήρως ελεγχόμενοι από το ΝΑΤΟ, και πως οι κινήσεις τους δεν μπορούσε να είναι τέτοιες που να αλλάξουν τους συσχετισμούς δυνάμεων, δημιουργώντας πρόβλημα στην Συμμαχία (ο Θεός να την κάνει…).

Αφετέρου, το κλίμα της κοινής γνώμης στον δυτικό κόσμο είναι πάντα κατά των δικτατοριών, και φυσικά υπήρχε αντιπάθεια προς κάθε στρατιωτική επέμβαση στο εσωτερικό της Τουρκίας, εξασθενώντας την πολιτική της θέση στον δυτικό κόσμο.

Τώρα βέβαια, η επιρροή του τουρκικού στρατού στην πολιτική σκηνή έχει εξανεμισθεί. Αλλά, εξανεμίζονται καθημερινά και οι όποιοι δημοκρατικοί θεσμοί υπήρχαν, αντικαθιστάμενοι από ισλαμικές αντιλήψεις για διακυβέρνηση των λαών. Θα υπάρχουν προφανώς πολλοί, που θα στενοχωριούνται για τον περιορισμό των δημοκρατικών διαδικασιών στην γείτονα. Η θέση μου είναι διαφορετική.

Κατ’ αρχήν, όποιο καθεστώς και αν έχει η Τουρκία, η επιθετική της πολιτική κατά της Ελλάδας δεν θα αλλάξει, παρά μόνον στον βαθμό της έντασης. Εκείνο όμως που θα αλλάξει με μια ισλαμική κυβέρνηση στην Τουρκία, είναι ότι θα έρθει σε αντίθεση με τον δυτικό τρόπο ζωής. Και ουσιαστικά, θα βρίσκεται στο απέναντι στρατόπεδο.

Με την Τουρκία, έχουμε μόνον αντιθέσεις, όχι με δική μας ευθύνη. Παρά τις υποχωρήσεις -ως μη όφειλε- που κάνει η Ελλάδα, η Τουρκία απαιτεί ολονέν και περισσότερα. Εκείνο επομένως που μας συμφέρει, είναι η τοποθέτηση της Τουρκίας στο ασιατικό στρατόπεδο, ώστε να πάψει να τυγχάνει της ευνοίας των δυτικών.

Και το δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου προόρισται να διαλύσουν την χώρα τους. Τους εύχομαι μακροημέρευση στην πολιτική σκηνή της, με την προϋπόθεση να επιτύχουν τον εξισλαμισμό της.

Πηγή: Μακεδών