Φοροδιαφυγή - έπίκαιρο είδος διεθνούς τουρισμού

Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι οι πραγματικότητες της ταχείας παγκοσμιοποίησης κάνουν μη αποτελεσματικούς ορισμένους παραδοσιακούς δημοσιονομικούς μηχανισμούς και δημιουργούν συνθήκες για την έναρξη μεγάλων μεταρρυθμίσεων στον τομέα αυτό. Στην πραγματικότητα, η περίπτωση του Ζεράρ Ντεπαρντιέ έπαιξε το ρόλο ακριβώς εκείνης της σταγόνας, που ξεχείλισε το ποτήρι.

Ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ είναι ο ιδιοκτήτης τριών εστιατορίων και ενός οινοποιείου στη Γαλλία, καθώς επίσης και μονοκατοικίας, αξίας 50 εκατ. ευρώ. Τα έσοδα του ηθοποιού ανέρχονται σε 2 εκατ. ευρώ ετησίως. Παρόλα αυτά, αρνιέται, όπως και πολλοί άλλοι πλούσιοι Γάλλοι, να πληρώνει το νέο φόρο, που έχει επιβληθεί από τους σοσιαλιστές - 750.000 ευρώ για κάθε ένα εκατομμύριο των εσόδων. Ο Ντεπαρντιέ για να ξεκολλήσουν όλοι απ' αυτόν αρνήθηκε τη γαλλική υπηκοότητα και μετακόμισε στο Βέλγιο. Μερικές εκατοντάδες συμπατριώτες του σχεδιάζουν να ακολουθήσουν το παράδειγμά του. Αναλύει αυτό το θέμα ο Αλεξάντρ Γκούσεφ, διευθυντής του Ινστιτούτου Στρατηγικού Σχεδιασμού και Προβλέψεων της Ρωσίας:

- Το επίπεδο φορολόγησης στη Γαλλία είναι αρκετά υψηλό. Όσον αφορά την Γερμανία, οι φόροι εκεί είναι ακόμη υψηλότεροι. Η Ευρώπη, εξάλλου, είναι πολύ μικρή και συνεπώς η μετακόμιση δεν είναι και τόσο επιβαρυντική. Πολύ περισσότερο, που τα σύνορα εκεί είναι ανοιχτά και το σπίτι που αγόρασε ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ βρίσκεται μόλις 800 μέτρα από τα βελγο-γαλλικά σύνορα. Δηλαδή όλα εκεί είναι προσιτά. Η Δυτική Ευρώπη είναι πολύ νόστιμος μεζές. Εδώ υπάρχουν πολλές υπεράκτιες ζώνες, όπου προσπαθούν να μεταφέρουν τα ενεργητικά τους πολλοί μεγάλοι επιχειρηματίες. Εδώ υπάρχουν χώρες με αρκετά προνομιακή φορολόγηση - η Ελβετία, το Μονακό, το Λουξεμβούργο, το Βέλγιο, κλπ.

Σήμερα, ένα πράγμα είναι σαφές: τα πλήθη πλουσίων (στους οποίους προσχωρούν τελευταία και απλώς εύποροι πολίτες) τρέχουν από χώρα σε χώρα με γεμάτες από χρήμα βαλίτσες, προσπαθώντας να σώσουν έστω και ένα μέρος των κεφαλαίων τους. Οι συνθήκες παντού δεν είναι από τις καλύτερες, αλλά σε περίπτωση μεγάλου χρηματικού ποσού, ακόμα και τα μετρημένα ποσοστά εκφράζονται κάποτε σε εξαψήφιους αριθμούς. Πόσο καιρό θα συνεχιστεί αυτό; Τουλάχιστον μέχρι το τέλος της οικονομικής κρίσης.

Γενικά μπορούμε να φανταστούμε ότι η τύχη των πλουσίων συγχρόνων μας δεν υπόσχεται να είναι εύκολη. Η ίδια η παγκοσμιοποίηση, η οποία τους επιτρέπει να ελαχιστοποιήσουν τη φορολόγησή τους οδηγεί σε φορολογική ενοποίηση. Όμως η διαδικασία αυτή βρίσκεται ακόμα στο αρχικό της στάδιο. Έτσι, λοιπόν οι πλούσιοι σύγχρονοί μας μπορούν να είναι βέβαιοι ότι τα οικονομικά καταφύγια ηρεμίας στον ταραχώδη κόσμο μας, θα αρκέσουν σίγουρα σε όλη τους τη ζωή.