Κατά τα φαινόμενα, οι διαπραγματεύσεις στο Παρίσι δεν είχαν ευτυχή κατάληξη.
Η Τρόικα, εμφανίστηκε αμετακίνητη στις θέσεις που έθεσε τους εκπροσώπους της ελληνικής κυβέρνησης, με αποτέλεσμα το χάσμα των δύο πλευρών να παραμείνει αγεφύρωτο, να μην υπάρξει συμφωνία και πλέον τα πάντα μοιάζουν μετέωρα, ακόμη και το σενάριο των έκτακτων πολιτικών εξελίξεων.
Όλα τα στοιχεία και οι πληροφορίες κατατείνουν στην εκτίμηση ότι παρά τη «σύγκλιση σε πολλά» απέχει πολύ ακόμη μια συμφωνία με την τρόικα για την αξιολόγηση προόδου της ελληνικής οικονομίας.
Με τα χρονικά όρια για το Εurogroup στις 8 Δεκεμβρίου να στενεύουν, Βρυξέλλες και Λουξεμβούργο, έχουν αρχίσει να επεξεργάζονται το σχέδιο Β, που δεν είναι άλλο από τεχνική επέκταση της υπάρχουσας δανειακής σύμβασης στην οποία όμως θα είναι συμφωνημένη από πριν η παροχή πιστοληπτικής γραμμής (ECCL) στην Ελλάδα για πιο ομαλή έξοδο στις αγορές. Ο ρόλος του ΔΝΤ σε κάτι τέτοιο παραμένει να αποσαφηνιστεί. Σημειώνεται ότι για να προχωρήσει ένα τέτοιο σχέδιο θα πρέπει να το ζητήσει η ελληνική πλευρά.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα για την ελληνική πλευρά πηγάζει από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το οποίο, σύμφωνα με έκφραση ανώτερου κυβερνητικού στελέχους, «μετακινούσε συνεχώς στη διάρκεια της διαπραγμάτευσης τα γκολπόστ σαν να μην ήθελε την επίτευξη συμφωνίας».
Τα εμπόδια ήταν συνεχή, η επίκληση του δημοσιονομικού κενού διαρκής και η απαίτηση για διευκόλυνση των ομαδικών απολύσεων σταθερή. Όπως και συνεχείς ήταν οι αναφορές για εξάμηνη παράταση του μνημονίου, η οποία αν επέλθει θα αποσταθεροποιήσει την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η ελληνική πλευρά προσπάθησε να καλύψει τις απαιτήσεις για δημοσιονομικό κενό, χωρίς όμως επιτυχία και πλέον θα ακολουθήσει νέος γύρος διαβουλεύσεων - τηλεφωνικών αυτή τη φορά.
Η αίσθηση που υπάρχει είναι ότι το πολιτικό πρόβλημα έχει έλθει μπροστά. Οι τροϊκανοί, αλλά κυρίως οι διεθνείς οργανισμοί και οι ισχυρές κυβερνήσεις, προεξάρχουσας της γερμανικής, έχουν απογοητευθεί από τους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης και επίσης δεν διατηρούν καμία ελπίδα ότι η αξιωματική αντιπολίτευση θα έχει καλύτερη στάση και γι' αυτό αποφάσισαν να θέσουν σκληρά και συνολικά το θέμα της εφαρμογής των υπεσχημένων.
Με τον τρόπο που κινούνται στις διαπραγματεύσεις δείχνουν να μην νοιάζονται ποιοι κυβερνούν την Ελλάδα και δεν έχουν καμία διάθεση να ευνοήσουν τον ένα ή τον άλλον. Απλώς καθιστούν σαφές τόσο στην κυβέρνηση, όσο και στην αντιπολίτευση ότι χωρίς πλήρη εφαρμογή του προγράμματος η Ελλάδα θα αφεθεί στην τύχη της κι ας τα βγάλει πέρα μόνη της.
Αυτό είναι ουσιαστικά το σήμα που μεταφέρεται από τα διεθνή οικονομικά κέντρα προς την Αθήνα. Υπό το βάρος αυτών των δεδομένων τις επόμενες μέρες θα επιχειρηθούν προσπάθειες συμβιβασμού, οι οποίες αν δεν καρποφορήσουν θα οδηγήσουν γρήγορα σε πολιτικές εξελίξεις.
