Μετά τη χρηματοδότηση αξιωματούχοι απέτυχαν να καταλήξουν σε συμφωνία για την Ελλάδα, την Πέμπτη, οι Ευρωπαίοι ηγέτες σοφά αποφάσισαν να συγκαλέσει έκτακτη σύνοδο κορυφής της Δευτέρας. Παρά το γεγονός ότι ο κύριος στόχος είναι να σπάσει το αδιέξοδο απέναντι στήν Ελλάδα και τους πιστωτές της, αυτή η συγκέντρωση θα πρέπει να έχει ένα δεύτερο σημαντικό στόχο: unifyimg 18 μέλη της ευρωζώνης γύρω από ένα σχέδιο Β, εάν οι προσπάθειες για να σώσει το 19 ο μέλος, Ελλάδα, παραπαίουν και πάλι.
Ο πρωταρχικός στόχος της συνόδου είναι να παραδώσει την πολυπόθητη συμφωνία που θα κρατήσει την Ελλάδα διαλύτη, και
στο πλαίσιο της νομισματικής ένωσης. Χωρίς μια τέτοια συμφωνία και στις δύο πολιτικών και της χρηματοδότησης έκτακτης ανάγκης, θα ήταν θέμα ημερών πριν από την Ελλάδα το τραπεζικό σύστημα κατέρρευσε. Στη συνέχεια, η κυβέρνηση θα πρέπει να επιβάλει ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων , αθετήσει τις υποχρεώσεις του χρέους και του προμηθευτή, καθώς και την έκδοση IOUs να καλύψει τις εγχώριες πληρωμές.
Παρά τον επείγοντα χαρακτήρα, η επιτυχία είναι εξαιρετικά αβέβαιο.Τοποθετώ την πιθανότητα καλής έκβασης σε λίγο λιγότερο από 50 τοις εκατό. Και ο λόγος για την περιορισμένη αισιοδοξία μου έχει να κάνει με τη διαφορά μεταξύ του τι είναι απαραίτητο και τι είναι τόσο αναγκαία και επαρκής.
Αποτρέποντας ένα άσχημο ατύχημα που θα μπορούσε να γίνει συνεχής συμμετοχή τους στο ευρώ στην Ελλάδα σχεδόν αδύνατο να απαιτήσει από τις υψηλότερες πολιτικές αρχές στην Ευρώπη να είναι ευέλικτη, θαρραλέα και ανοιχτή σε συμβιβασμό. Σε αυτό το στάδιο, ένα θετικό αποτέλεσμα θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο μέσα από μια συλλογική πολιτική πρωτοβουλία στην οποία συμμετέχουν οι επικεφαλής των κυβερνήσεων της ζώνης του ευρώ. Ωστόσο, μια ακόμη τέτοια πρωτοφανή επίδειξη της συνοχής θα μπορούσε πιθανότατα να είναι ανεπαρκής, για τρεις τουλάχιστον λόγους:
Πρώτον, η πρόσφατη δημόσια πικρία και την ασχήμια της σχέσης ανάμεσα στην Ελλάδα και τους πιστωτές της, συμπεριλαμβανομένων των παθογόνες κατηγορίες και αντι-κατηγορίες, καθιστούν πολύ δύσκολο για οποιαδήποτε από τις πλευρές για να πουλήσει μια συμφωνία με τις δικές τους εγχώριες εκλογικές περιφέρειες . Χωρίς την εγχώρια στήριξη, συμπεριλαμβανομένης της έγκρισης από τα εθνικά κοινοβούλια, σε ορισμένες χώρες (Γερμανία και Ελλάδα), καμία συμφωνία δεν θα μπορούσε να εφαρμοστεί.
Δεύτερον, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και, σε μικρότερο βαθμό, ηΕυρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα , έχουν λίγη όρεξη για μια ανανεωμένη δέσμευση για μια πολιτική διαδικασία που καθοδηγείται που δεν διαθέτει επαρκή οικονομική και χρηματοπιστωτική ερεισμάτων. Όμως, χωρίς νέες αναλήψεις υποχρεώσεων για κονδύλια, θα είναι δύσκολο για τα ιδρύματα αυτά να λάβετε την πληρωμή από την Ελλάδα σχετικά με τις ουσιαστικές υποχρεώσεις που έρχονται οφείλονται στις επόμενες πέντε εβδομάδες.
Τρίτον, η επιδεινούμενη οικονομική και δημοσιονομική κατάσταση στην Ελλάδα έχει γίνει οποιαδήποτε διορθωτικά μέτρα, ακόμη πιο δύσκολο να εφαρμοστεί. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα όταν πρόκειται για το τραπεζικό σύστημα, το οποίο έχει κολλήσει με πολλά ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, και παραπαίει κάτω από τις πιέσεις των μεγάλων εκροών καταθέσεων και η αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων.
Υπό αυτές τις συνθήκες, οι ηγέτες της ευρωζώνης ο οποίος θα συναντηθεί τη Δευτέρα, θα ήταν καλό να συμπληρώσουν τις συζητήσεις τους σχετικά με την Ελλάδα με σοβαρές συζητήσεις του Σχεδίου Β - δηλαδή, πώς να ανταποκριθούν σε μια "Graccident" κατά τρόπο που να προστατεύει τα άλλα μέλη της νομισματική ένωση και η ακεραιότητα αυτού του σημαντικού έργου της περιφερειακής ολοκλήρωσης.
Κατ 'ελάχιστον, οι ηγέτες θα πρέπει να συμφωνήσουν σε μια συλλογική στάση πρέπει να βγείτε στην Ελλάδα καταστεί αναπόφευκτη και, αφετέρου, για τη διάπραξη των περιφερειακών ιδρυμάτων και των εγκαταστάσεων (κυρίως η ΕΚΤ, Ευρωπαϊκή Διευκόλυνση Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων) τους για να κάνει ό, τι χρειάζεται για να περιέχει μετάδοσης.
Αυτές οι περιφερειακές πρωτοβουλίες θα πρέπει να υποστηρίζονται από την ανανέωση των εθνικών δεσμεύσεων για τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις, ιδιαίτερα στις περιφερειακές χώρες, όπως η Κύπρος, η Ιταλία, η Πορτογαλία και η Ισπανία, που θα ελέγχονται από τις αγορές, αν η Ελλάδα επρόκειτο να εγκαταλείψει το ευρώ.
Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι συνόδου κορυφής της Δευτέρας θα καταφέρει να γεφυρώσει αυτό που είναι τώρα ένα σημαντικό χάσμα ανάμεσα στην Ελλάδα και τους πιστωτές της, ειδικά αν οι δύο πλευρές είναι να συμφωνήσουν σε μια λύση η οποία εκτείνεται πέρα από ένα ακόμη βραχυπρόθεσμη Band-Aid. Αλλά η συγκέντρωση μπορεί, και πρέπει, να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στην ελαχιστοποίηση των κινδύνων από ανθεκτικό διάχυσης στην υπόλοιπη ευρωζώνη και την παγκόσμια οικονομία. Σε αυτό το στόχο, τουλάχιστον, έχει μια καλή πιθανότητα επιτυχίας.
