******
28/12/2016
Γράφει ο Φώτης Ασημακόπουλος:
Η ιστορία λειτουργεί πολλές φορές σαν προοιωνός εξελίξεων Τουλάχιστον όταν αποτιμάται αντικειμενικά και δεν υποτιμάται ως προς τη δυναμική που μπορεί να αναπτύξει, έχοντας αφετηρία στο παρελθόν, στοχεύοντας συγχρόνως στο μέλλον, διδάσκει, προλαβαίνει και γιατί όχι διαμορφώνει τις εξελίξεις. Η ιστορική μνήμη,του ελληνικού έθνους, λοιπόν, έχει αποδείξει ότι πολιτικοί αναδείχθηκαν ως ηγέτες μέσω της ανάληψης της ευθύνης και μέσω μεγαλόπνοων σχεδίων... Οι ηγέτες αυτοί έχουν την ευθύνη στο DNA τους, ενώ συγχρόνως έχουν ενσυναίσθηση για το είδος του λαού που κουβαλάνε στους ώμους, ενώ πέρα από τη συνείδηση της ιστορικότητας του ελληνικού λαού, έχουν την αντίληψη ότι ο συγκεκριμένος λαός με την αδάμαστη ψυχή, έχει ανάγκη από ένα αδάμαστο ηγέτη. Είναι τα χαρακτηριστικά του Έλληνα που είναι κοινώς παραδεκτά, αλλά από λίγους αποδεκτά.. Και ένας Έλληνας ηγέτης οφείλει πρωτίστως να αποδεχτεί το λαό του. Στεκόμενοι στη σημερινή πραγματικότητα, αντιλαμβανόμαστε ότι εν μέσω μιας εθνικής τρικυμίας ,οι Έλληνες αναζητούν τον Ηγέτη που θα έλξει κάθε πατριωτικό έρεισμα μέσα από όλες τις εκφάνσεις του πολιτικού φάσματος ,και όχι μόνο ,προκειμένου να γίνει η φωνή της Ελλάδας μας πιο δυνατή στο παγκόσμιο " γίγνεσθαι" Από την άλλη είναι κοινή η αντίληψη των πολιτών ότι μέσω των μηχανισμών που διαθέτουν οι υπονομευτές του Έθνους καταφέρνουν να συντηρούν και να διατηρούν το ιδιότυπο καθεστώς της παρακρατικής εξουσίας τους. Σε μια τέτοια συγκυρία, όπου το αδιέξοδο είναι προ των πυλών αναλαμβάνουν οι πραγματικοί ηγέτες πρωτοβουλίες. Ο ηγέτης που θα αναλάβει την ευθύνη καθοριστικά για να δοθεί λύση στο ηθικοιδεολογικό πάτο που έχει πιάσει το πολιτικό προσωπικό της χώρας, λειτουργώντας συγχρόνως συνεκτικά για τον πολύπαθο λαό μας. Η 40χρονη και πλέον μεταπολίτευση ανέδειξε με τον πιο αποκαλυπτικό τρόπο τον καιροσκοπισμό, την ηθική ένδεια αυτών που κυβέρνησαν με οποιοδήποτε τρόπο, ενώ παράλληλα επηρέασαν ευτυχώς όχι στο βαθμό που θα ήθελαν το πολιτιστικό υπόβαθρο του Ελληνισμού! Μοναδική και φωτεινή εξαίρεση στάθηκε ο Κώστας Καραμανλής, ο οποίος με την πολιτική του έθεσε τις βάσεις της νέας μεταπολίτευσης. Επικαλούμενος, δε την ιστορική μνήμη θα έλεγα ότι έχοντας ο ίδιος στο DNA του την ευθύνη, δε θα αρνηθεί το κάλεσμα της ιστορίας. Άλλωστε οι μεγάλοι ηγέτες σε τέτοιες περιόδους αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες αναγέννησης της Πατρίδας.
