Πολιτική άνυπακοή
Εφόσον η εξουσία δεν περιφρουρεί την τήρηση των νόμων, δημιουργεί συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού στην προσπάθεια των πολιτών για επιβίωση και ευημερία.Εξωθεί, λοιπόν, εμμέσως τους πολίτες στην παρανομία. Στη χώρα μας η πολιτική τάξη είναι αυτή που, για το δικό της συμφέρον, προκάλεσε και εξέθρεψε την ανομία και τη διαφθορά -τις επιδοτήσεις, τα ρουσφέτια, τους διορισμούς- και όχι η κοινωνία. Το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα των τελευταίων δεκαετιών είναι αυτό που βυθίζει την κοινωνία στη διαφθορά, για να διαιωνίζει την εις βάρος της επιβίωση και όχι το αντίστροφο.Το βαρύ αδίκημα της εξουσίας που αφορά και στη διάχυση της ανομίας, αλλά πολύ περισσότερο στον δηλητηριώδη εθισμό της κοινωνίας σε αυτό το νοσηρό φαινόμενο,νομιμοποιεί ξεκάθαρα την άσκηση της πολιτικής ανυπακοής.
Ή έντιμότητα τών Άρχαίων Έλλήνων Πολιτικών
Αρχαίοι Πολιτικοί Αιτωλοακαρνάνες
Αριστομένης (ο Ακαρνάν)
Χάρτης της αρχαίας Ακαρνανίας
Ο Αριστομένης (??? – 192 π.Χ.) ήταν Έλληνας από την Ακαρνανία, φίλος και κόλακας του Αγαθοκλή, ο οποίος για μια περίοδο κυβέρνησε την Αίγυπτο ως επίτροπος του ανήλικου Βασιλέως της Αιγύπτου Πτολεμαίου Ε' του Επιφανούς.
Κατά τη διάρκεια της επιτροπείας του Αγαθοκλή, ο Αριστομένης ήταν πανίσχυρος. Οι εκδηλώσεις θαυμασμού του προς το πρόσωπο του αντιβασιλιά ήταν καταφανείς και προκλητικές: για παράδειγμα φορούσε ένα δαχτυλίδι με τη μορφή του αντιβασιλιά και όταν απέκτησε μια κόρη της έδωσε το όνομα Αγαθόκλεια. Όταν ξέσπασε επανάσταση ενάντια στον Αγαθοκλή το 202 π.Χ. ο Αριστομένης ήταν ο μοναδικός ανάμεσα στους φίλους του που προσπάθησε να κατευνάσει τους οργισμένους Μακεδόνες. Ωστόσο απέτυχε στην προσπάθειά του αυτή, γλυτώνοντας παρά τρίχα το θάνατο. Μετά την εκτέλεση του Αγαθοκλή (ο οποίος τεμαχίστηκε από το μανιασμένο πλήθος), ο Τληπόλεμος, ένας στρατιωτικός που ηγήθηκε της στάσης, ορίστηκε επίτροπος.
Εντούτοις, λίγο αργότερα ανέλαβε ο Αριστομένης επίτροπος του ανήλικου βασιλέα ο οποίος αναπάντεχα διακρίθηκε για τη σοφία και τη σύνεση με την οποία άσκησε την εξουσία. Κατά το χρόνο που βρισκόταν επικεφαλής του κράτους, οι Σκόπας και Δικαίαρχος, δυο ισχυροί στρατιωτικοί που διεκδίκησαν το θρόνο προκάλεσαν επαναστατικό κίνημα, με συνέπεια να θανατωθούν. Εξ αυτού όμως του γεγονότος και προκειμένου να προλάβει άλλο κίνημα αναγκάσθηκε ο Αριστομένης να προκαλέσει τα λεγόμενα "ανακλητήρια" δηλαδή την ενηλικίωση του 14χρονου τότε Πτολεμαίου και την ανακηρυξή του Βασιλεύς Πτολεμαίος Ε΄. (196 π.Χ.).
Ο Αριστομένης, έπειτα απ΄ αυτά τιμήθηκε ιδιαίτερα από τον Βασιλέα ενώ υπήρξε ιδιαίτερα ανοιχτός και ειλικρινής σύμβουλος απέναντί του, πλην όμως η υπέρμετρη ελευθεροστομία του τον έφερε σιγά - σιγά σε δυσμένεια του Βασιλέως. Τελικά σε κάποιο ξέσπασμα ο νεαρός Βασιλεύς δεν μπόρεσε να συγκρατηθεί όπου και διέταξε τον Αριστομένη να πιει δηλητήριο το 192 π.Χ.
Αισχρίων ο Ακαρνάνας
Ο Αισχρίων ήταν αρχαίος Έλληνας πολιτικός από την Ακαρνανία, φιλικά προσκείμενος στους Ρωμαίους. Από κοινού με τους συμπολίτες του Γλαύκο και Χρέμα, κατά τον Μακεδονικό Πόλεμο (170-168 π.Χ.) υπέβαλε παράκληση στον Ρωμαίο στρατηγό Γάιο να καταλάβει με το στρατό του την Ακαρνανία και να τοποθετήσει φρουρές στις πόλεις της. Πρόβαλε ως επιχείρημα ότι οι φίλοι του βασιλιά της Μακεδονίας Περσέα, σχεδίαζαν την υποταγή της Ακαρνανίας στους Μακεδόνες. Οι Αισχρίων, Γλαύκος και Χρέμας ήθελαν να εξυπηρετήσουν προσωπικά τους συμφέροντα, κάτι που αποκάλυψε στους Ρωμαίους ο συμπατριώτης τους ρήτορας Διογένης, αποτρέποντάς τους να αναλάβουν την επιχείρηση αυτή.
civil disobedience
If the power does not guard the observance of laws, creates unfair competition in the effort of citizens to survive and evimeria.Exothei therefore indirectly citizens underground. In our country, the political class is that, for its own interest, and caused bred lawlessness and corruption -the subsidies, favors, their diorismous- and not society. The corrupt political system in decades is what plunges the society to corruption, to perpetuate the detriment of survival and not antistrofo.To heavy offense of power on and diffusion of iniquity, but much more in poisonous addiction society this unhealthy phenomenon clearly legitimizes the exercise of civil disobedience.
Map of Acarnania
Honesty ancient Greek Civil
Ancient Civil ETOLOAKARNANIA
Aristomenis (the Akarnan)
Aristomenes (??? - 192 BC) was a Greek from Akarnania, friend and flatterer of Agathocles, who for a time ruled Egypt as regent of the underage King of Egypt Ptolemy V Epiphanes.
During the guardianship of Agathocles, Aristomenis was powerful. The events of admiration for the person of the viceroy was blatant and provocative: for example wore a ring in the form of viceroy and when had a daughter gave her Agathokleous name. When revolution erupted against Agathocles in 202 BC Aristomenis was the only one among his friends who tried to appease the angry Macedonians. However he failed in this effort, saving you narrowly death. After the execution of Agathocles (who was cut by the raging crowd), the Tlipolemos, a soldier who led the rebellion, he was appointed commissioner.
However, a little later he Aristomenis guardian of the minor king who unexpectedly distinguished for wisdom and prudence which brought the power. At the time he was head of state, Scopas and Dikaiarchou, two strong soldiers who claimed the throne caused a revolutionary movement, and therefore killed. But on this and in order to prevent another movement forced Aristomenis cause so called "anaklitiria" ie adulthood of 14-year old then Ptolemy and the proclamation of King Ptolemy E. (196 BC).
Aristomenes, then from these highly honored by the King and was very open and honest adviser to him, but excessive outspokenness brought him slowly - slowly in favor of the King. Eventually at some outburst the young King could not restrain where Aristomenis ordered him to drink poison in 192 BC
Obscene the Acarnanians
The Obscene were ancient Greek politician from Akarnania, which are friendly to the Romans. Together with their fellow citizens of Glaucus and Chrema during the Macedonian War (170-168 BC) submitted a request to the Roman general Gaius understand his army Acarnania and to put garrisons in the cities. Raised as an argument that the friends of the king of Macedonia, Perseus, planning allegiance Akarnania Macedonians. The Obscene, Glaucus and Chremas wanted to serve their personal interests, which revealed the Romans their compatriot orator Diogenes, dissuading them to undertake this operation.
