Τού Νίκου Μαστοράκη:
26/9/2015
Φαινεται οτι η επισκεψη του καταργηθεντος υπουργου στο νοσοκομειο δεν υπηρξε ιαματικη για τον Θεοφιλογιαννακο, το τερας του ΕΑΤ-ΕΣΑ που πεθανε καπου σαραντα χρονια αργοτερα απ' ο,τι επρεπε. Βασανιστης απο προσωπικη διαστροφη, με το σαθρο και προστυχο αλλοθι του "εθνικοφρονα." Θυμηθηκα τα δυο τετ-α-τετ που ειχα μαζι του και ακομη παγωνει το αιμα μου (αφου ειναι καθε αλλο παρα ηρωϊκη η φυση μου.) Την πρωτη φορα, ο Θεοφιλογιαννακος εστειλε στο γραφειο μου (στη Βασ. Σοφιας) ενα λοχαγο του, να μου δωσει διαταγη να παω να παρουσιασω την Πασχαλινη γιορτη του ΕΑΤ-ΕΣΑ με τη σημειωση οτι ηταν "εντολη του αρχηγου" (Ιωαννιδη.) Το "διαταγη" δεν ειναι σε εισαγωγικα, επειδη εκεινο τον καιρο υπηρετουσα στο Π.Ν. και ημουν αποσπασμενος στην ΥΕΝΕΔ. Απαντησα μαλλον αγαρμπα και εχθρικα στον λοχαγο και την επομενη πηρα εντολη απο το αρχηγειο Ναυτικου να παρουσιαστω στον Θεοφιλογιαννακο. Με αφησε να περιμενω καποια μιαμιση ωρα και οταν μπηκα στο γραφειο του μου εκανε αυστηρη παρατηρηση επειδη δεν φορουσα τη στολη του σημαιοφορου και μετα διατυπωσε πεντακαθαρα την απειλη του: "Θα οργανωσεις και θα παρουσιασεις τη γιορτη, αλλιως με εντολη του αρχηγου, θα σε ταλαιπωρησω τοσο που θα μετανιωσεις πικρα."
Δεν οργανωσα και δεν παρουσιασα ποτε τη γιορτη του ΕΑΤ-ΕΣΑ. Και χρονια μετα, οταν δεν ημουν πια στο Π.Ν. και δουλευα στα "Επικαιρα" τον καιρο του Πασαλαρη πηγα, με δικη μου πρωτοβουλια, στο Λονδινο για τη συναυλια του Μικη Θεοδωρακη. Το πολυ εντιμο ρεπορταζ μου για τη συναυλια αυτη, ειχε δυο αντιδρασεις. Η πρωτη απο τον Τακη Λαμπρια που μου ειπε "θα μπορουσε να ειναι πιο ενθουσιωδες, αλλα καταλαβαινω απολυτα, ειδατε τη συναυλια με αντικειμενικο ματι ρεπορτερ." Η δευτερη αντιδραση: Δυο "καλα παιδια" του Θεοφιλογιαννακου ηρθαν στο διαμερισμα μου, στην οδο Δεινοκρατους και με πηγαν με τα ποδια, λιγο πιο κατω, στο ΕΑΤ-ΕΣΑ. Κρατηθηκα σε ενα κελι 1x1 οπου μονο ορθιος στεκοσουν και, ωρες μετα, ο Θ στο γραφειο του μου εκανε τις "τελευταιες συστασεις." Αν εγραφα ξανα για κομμουνιστες και αντιστασιακους, θα με εκοβαν (για μια ακομη φορα) απο την τηλεοραση και θα με εχαναν οι δικοι μου. Την ιστορια ελπιζω να τη θυμαται ακομη ο Χρηστος Πασαλαρης, οπως τη θυμουνται και οι συνεργατες μου του "Σημερα" (ασχετα αν σημερα, λογω βουλευτικων η υπουργικων ιδιοτητων εχουν οψιμη ληθη.)
Δεν οργανωσα και δεν παρουσιασα ποτε τη γιορτη του ΕΑΤ-ΕΣΑ. Και χρονια μετα, οταν δεν ημουν πια στο Π.Ν. και δουλευα στα "Επικαιρα" τον καιρο του Πασαλαρη πηγα, με δικη μου πρωτοβουλια, στο Λονδινο για τη συναυλια του Μικη Θεοδωρακη. Το πολυ εντιμο ρεπορταζ μου για τη συναυλια αυτη, ειχε δυο αντιδρασεις. Η πρωτη απο τον Τακη Λαμπρια που μου ειπε "θα μπορουσε να ειναι πιο ενθουσιωδες, αλλα καταλαβαινω απολυτα, ειδατε τη συναυλια με αντικειμενικο ματι ρεπορτερ." Η δευτερη αντιδραση: Δυο "καλα παιδια" του Θεοφιλογιαννακου ηρθαν στο διαμερισμα μου, στην οδο Δεινοκρατους και με πηγαν με τα ποδια, λιγο πιο κατω, στο ΕΑΤ-ΕΣΑ. Κρατηθηκα σε ενα κελι 1x1 οπου μονο ορθιος στεκοσουν και, ωρες μετα, ο Θ στο γραφειο του μου εκανε τις "τελευταιες συστασεις." Αν εγραφα ξανα για κομμουνιστες και αντιστασιακους, θα με εκοβαν (για μια ακομη φορα) απο την τηλεοραση και θα με εχαναν οι δικοι μου. Την ιστορια ελπιζω να τη θυμαται ακομη ο Χρηστος Πασαλαρης, οπως τη θυμουνται και οι συνεργατες μου του "Σημερα" (ασχετα αν σημερα, λογω βουλευτικων η υπουργικων ιδιοτητων εχουν οψιμη ληθη.)
