Αριστερά της Ορθοδοξίας ή το θαύμα των «ασεβών» που πλέον πιστεύουν ότι αληθώς ο Χριστός Ανέστη. Είναι και απείρως περισσότεροι οι χριστιανοί στην Ελλάδα, ενώ οι άθεοι μόλις που προσεγγίζουν το 14%, αλλά αυτό δεν έχει καμία σχέση με την πνευματική υπέρβαση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ.
Θα αναμένουμε με ενδιαφέρον τα «άμεσα υλικά αποτελέσματα» των εργασιών της Επιτροπής «για τη μελέτη και επίλυση θεμάτων που απασχολούν την Εκκλησία της Ελλάδος».
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναφορά στην επιστολή του Πρωθυπουργού «σε μια συγκυρία που ασκείται για πολιτικούς λόγους πολύ μεγάλη πιστωτική πίεση στα δημόσια οικονομικά»!!!
Αντιλαμβάνεται κανείς ότι μόνο ένα θαύμα μας σώζει από τα πολύ χειρότερα. Ενδέχεται τα όσα πολύ δύσκολα έχουμε ζήσει έως σήμερα να αποτελούν πταίσμα, μπροστά σε όσα έρχονται.
Αν το Μαξίμου αντιλαμβάνεται όντως την όλη κατάσταση ως «πίεση για πολιτικούς λόγους» υπάρχει πρόβλημα.
Οι άκαρδοι και άσπλαχνοι πιστωτές, ήταν αυτοί που –για τους δικούς τους λόγους- έφεραν τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία μια ώρα αρχύτερα , αρνούμενοι πεισματικά και με χίλιες προφάσεις να κλείσουν την αξιολόγηση τον Οκτώβριο. Αν έκλεινε εκείνη η αξιολόγηση θα άνοιγε διάπλατα ο δρόμος για την έξοδο από τα Μνημόνια, κάτι που είναι προφανές ότι οι δανειστές δεν επιθυμούν.
Ο στόχος τους ήταν και είναι η διαιώνιση της ανάμειξης τους στα ελληνικά δημοσιονομικά, κάτι που θα καταφέρουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
Την ώρα λοιπόν που έχουμε επανέλθει στην καθημερινότητα της διεθνούς επικαιρότητας με άρθρα επικριτικά και χρεοκοπούμε κάθε βράδυ στα δελτία των οκτώ, η Κυβέρνηση επιλέγει να διαχειριστεί επικοινωνιακά την όλη κατάσταση ως προς το εσωτερικό, επιμένει να μη λαμβάνει αποφάσεις, να μη δυσαρεστεί κανέναν και να ζούμε το κωμικοτραγικό οξύμωρο μιας Κυβέρνησης που λειτουργεί περίπου ως αντιπολίτευση!
Ο κύριος Φλαμπουράρης μας έλεγε πριν το Πάσχα ότι οι καταληψίες του ΕΚΠΑ θα «πάνε να βάψουν κόκκινα αυγά», ότι αν δεν υπάρξει συμφωνία πάμε σε δημοψήφισμα ενώ κάθε φορά που ζορίζουν τα πράγματα πετάμε και μια υπόνοια εκλογών, ρήξεων ή έντιμου συμβιβασμού, αναλόγως. Το απόλυτο μπάχαλο δηλαδή, μια κατάσταση που χειροτερεύει μέρα με τη μέρα και πιέζει αφόρητα την πραγματική οικονομία.
Η συνειδητή απόφαση της «μη απόφασης» (no decision) , των cool, ψύχραιμων και life style Κυβερνώντων δεν τους βγαίνει. Η κατάσταση της χώρας είναι τέτοια που απαιτεί πρωτοβουλίες, αποφάσεις, άμεσες λύσεις.
Μία σοβαρή απόφαση έλαβαν όλο αυτό το διάστημα που αφορούσε τη δαπάνη των 500 εκατομμυρίων ευρώ για την αναβάθμιση εναέριων μέσων και αυτή έτυχε σφοδρής υποδοχής και εντός του ΣΥΡΙΖΑ!
Όσο περνάει ο καιρός γίνεται κατανοητό ότι όχι απλά δεν υπάρχει σχέδιο για τη χώρα -αυτό οι ψύχραιμοι αναλυτές το είχαν επισημάνει εδώ και μήνες- αλλά δεν υπάρχει και καμία διάθεση για την εκπόνηση κάποιου οδικού χάρτη εξόδου από την κρίση.
Η Κυβέρνηση δεν θα κάνει πίσω, γιατί γνωρίζει ότι είναι αδύνατον να περάσει τα μέτρα από τη Βουλή με τις ψήφους της συγκυβέρνησης.
Το να περάσουν τα μέτρα με τις ψήφους της αντιπολίτευσης, θα συνιστούσε πολιτική ήττα επικών διαστάσεων και άρα δεν θα το τολμήσουν.
Παρά τις αφόρητες διεθνείς πιέσεις συνεχίζουν στο πνεύμα της Ραχήλ: είναι «γκαζοφονιάδες» στο τιμόνι της χώρας και ενώ γίνεται χαμός αυτοί ακούν τέρμα …Παντελίδη.
Και έρχεται νομοτελειακά η στιγμή που θα πουν στην τρόικα «σκούπισε τα πόδια σου και πέρασε».
Με πολύ χειρότερους όρους από τους αρχικούς. Το τρίτο Μνημόνιο θα είναι σκληρότερο και μακρύτερο σε διάρκεια, αλλά η Κυβέρνηση θα έχει το άλλοθι της σκληρής διαπραγμάτευσης, η οποία συνίσταται στο να «βλέπει τα τρένα να περνούν», με την χαρακτηριστική απάθεια που της επιβάλλουν οι ιδεοληψίες και ο λαϊκισμός της.
