******
15/1/2017
Με Kyle Smith
Τα επιχειρήματα της προθεσμίας για τα έτη Ομπάμα φθάνουν και δεν βοηθούν τον απερχόμενο πρόεδρο. Μια τέτοια περίπτωση είναι ένα νέο βιβλίο που δημοσιεύθηκε αυτή την εβδομάδα, η οποία αναγνωρίζει "υποστηρικτές του Ομπάμα έχουν βιώσει [προεδρία του] ως μια συνεχής απογοήτευση."
Αυτές οι υποστηρικτές, και άλλοι, πρέπει να έχετε παρατηρήσει ότι «το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του Ομπάμα, τα κέρδη των μισθών ήταν σε μεγάλο βαθμό περιορίζεται στους πλούσιους." Ή ότι "σχεδιασμός της κυβέρνησης στη Λιβύη σαφώς αποτύχει" ή "Είναι βέβαιο ότι το πραγματικό αποτέλεσμα [των Ομπάμα πολιτική Συρία] ήταν καταστροφικό. "
Ακόμη και πολλοί από τους πιο περήφανος επιτεύγματα του Προέδρου Ομπάμα φαίνονται περίπου τόσο ανθεκτική σαν χιόνι Απρίλιος: «Αν υπήρχε μία μόνο πτυχή της κληρονομιάς του Ομπάμα πιο ευάλωτες στην ανατροπή, ήταν τα επιτεύγματά του για την αλλαγή του κλίματος», λέει το βιβλίο, και «κανονιστική προσβλητικό Ομπάμα είναι, φυσικά, ευάλωτα σε αναστροφή του Donald Trump ή το Ανώτατο Δικαστήριο, δεδομένου ότι στηριζόταν πάνω εκτελεστικά μέτρα. "το μεγαλύτερο κεφάλαιο έχει τίτλο« το αναπόφευκτο της Απογοήτευση ».
Ωστόσο, ο τίτλος του βιβλίου που περιέχουν αυτές τις τιμές είναι " Audacity: Πώς Μπαράκ Ομπάμα αψήφησε τους επικριτές του και δημιούργησε μια κληρονομιά που θα επικρατήσουν ," από την αρθρογράφος του περιοδικού Νέα Υόρκη και αριστερός δάδα Jonathan Chait.
Διαρκή συνοχή φαίνεται να ξεφύγει ο συγγραφέας. Στη σελίδα 99, ακούμε για αυτές τις "παραφουσκωμένες ή ακόμα και ψευδείς ισχυρισμούς ότι ο νέος νόμος [Obamacare] ήταν αυξάνοντας τα ασφάλιστρα," αλλά τρεις σελίδες αργότερα μαθαίνουμε, "Big ασφαλιστές όπως Aetna τράβηξε έξω από τα χρηματιστήρια, μειώνοντας τις επιλογές, και οι ασφαλιστές στα περισσότερα αγορές έθεσε ασφαλίστρων τους. "Ω. Ρεπουμπλικανική αντιπολίτευση, η οποία συνοψίζεται σε επιφυλακτικότητα των νέων δαπανών, ενώ ο Ομπάμα έχει μετάγγιση μέχρι περισσότερο χρέος από ό, τι τα προηγούμενα 43 πρόεδροι σε συνδυασμό δεν κερδίζουν μια ορθολογική αντεπιχείρημα.
Όχι, η ΔΑΠ σημαίνει απλά "οργή". "Ρεπουμπλικανικό τρόμου»,
Chait γράφει, είναι "έξω φρενών" με ένα "άγριο, ακόμα και παρανοϊκής τόνο" (αυτό το τελευταίο περιγράφει Paul Ryan).
Στη σελίδα 31, Chait δηλώνει "η απλοϊκή αρχική ελπίδα ζαλισμένος υποστηρικτές του Ομπάμα ότι ο συμβολισμός ενός μαύρου προέδρου θα μπορούσε να βοηθήσει να θεραπεύσει, αν όχι την εξάλειψη, φυλετική προκατάληψη αποδείχθηκε ότι έχουν μια πραγματική βάση στην πραγματικότητα." Αλλά 20 σελίδες πίσω έρχεται να το αντίθετο συμπέρασμα: «ρατσισμός συνεχίζει να παραμονεύουν βαθιά στην αμερικανική ψυχή», «οι Αμερικανοί είχαν χωριστεί και πάλι σε αμοιβαία ανέκφραστα φυλετική στρατόπεδα», «η συνέχιση της ύπαρξης του ρατσισμού στην αμερικανική ζωή έχει επιβεβαιωθεί από μια βιβλιοθήκη της έρευνας των κοινωνικών επιστημών. "
Εν τω μεταξύ, οι τρέχουσες δημοσκοπήσεις για το θέμα είναι σαφές. American ανησυχίες για τις φυλετικές σχέσεις, οι οποίες είχαν παραμείνει σταθερές για σχεδόν 20 χρόνια, αυξήθηκε σημαντικά κατά τη δεύτερη θητεία του Ομπάμα, φθάνοντας σε νέα υψηλά την περασμένη άνοιξη, ενώ το ποσοστό αποδοχής του προέδρου σε θέματα φυλής, το οποίο ήταν πολύ υψηλό κατά την πρώτη θητεία του άρχισε, έχει κυμανθεί από 48 τοις εκατό σε ένα χαμηλό επίπεδο του 26 τοις εκατό για τα τελευταία επτά χρόνια, σύμφωνα με την Gallup.
Chait grouses ότι το κίνητρο του 2009 ήταν πάρα πολύ μικρό και παραδέχεται ότι το Ρεπουμπλικανικό κριτική του ως χρηματοδότησης "ένα ευχολόγιο των μακροχρόνια Δημοκρατικό πολιτικές" είχε "ένα στοιχείο της αλήθειας."
Ωστόσο, ο ίδιος δεν γιορτάζει επίσης μας έσωσε από την κατάθλιψη. Πραγματικά? Η ύφεση στην πραγματικότητα έληξε τον Ιούνιο του 2009, καθώς οι πρώτες επιταγές ερέθισμα είχαν υπογραφεί. Μόνο ένα fanboy Ομπάμα θα υποστηρίζουν, ακριβώς όπως μια πυρκαγιά βγείτε έξω, ότι το σύνολο των δασών είναι έτοιμος να καεί.
Επιπλέον, βαθιές υφέσεις (όπως το 1981-1982 ένα) που κάνουν τους ανθρώπους να κόψει δρόμο της επιστροφής γενικά ακολουθείται από ακμάζουσα ριμπάουντ. Αυτός δεν ήταν. Μακριά από turbo-φόρτιση της οικονομίας, το ερέθισμα ήταν μια τέτοια αποτυχημένος ότι πέντε χρόνια μετά την ανάκαμψη άρχισε, το 72 τοις εκατό των Αμερικανών είπε σε μια δημοσκόπηση που πίστευαν ότι ήταν ακόμα σε ύφεση. "Το ερέθισμα απέτυχε τελικά να κάνει ό, τι αναμένεται να κάνει την Αμερική - επιφέρουν μια ισχυρή, βιώσιμη ανάκαμψη», έγραψε ο Michael Grabell της ProPublica.
Αυτό είναι δύσκολο να αμφισβητήσει δοθεί η βραδύτητα της ανάκαμψης - οικονομική ανάπτυξη υπήρξε μακράν το πιο αδύναμο από οποιαδήποτε περίοδο μετά την ύφεση από το Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο. Αλλά Chait έχει zilch να πω γι 'αυτό. Ούτε Chait αναφέρουμε ότι ο Ομπάμα είναι ο πρώτος πρόεδρος από το Χέρμπερτ Χούβερ να αποτύχει να προεδρεύει ένα μόνο έτος 3 τοις εκατό αύξηση. Αλλά hey, τους οπαδούς του Ομπάμα, μείνετε σε φούσκα σας. Είναι άνετα εκεί.
Σφράγιση τον εαυτό του από βέβαιο ότι δεν λειτούργησε για τη φούσκα Πρόεδρος, όμως. Πρόεδρος Ομπάμα άρχισε σκέψης γραφείου: "Μου αρέσει! Έτσι θα αγαπούν ό, τι κάνω! »Όχι, δεν είχε κανένα σχέδιο δημιουργίας αντιγράφων ασφαλείας για το τι πρέπει να κάνετε αν το Κογκρέσο έγινε λιγότερο από γενναιόδωρο με τη σφραγίδα. Σχεδόν κάθε πρόεδρος έχει να διαπραγματευτεί με Καπιτώλιο - Reagan αντιμετωπίζουν εχθρικά Δημοκρατικοί στη Βουλή για το σύνολο της προεδρίας του - αλλά ο Ομπάμα σκέφτηκε παζάρια ήταν κάτω από αυτόν.
Έτσι ευχαριστημένος εαυτό του δίνοντας ομιλίες και την υπογραφή εκτελεστικά διατάγματα που Donald Trump είναι έτοιμος να τροφοδοτήσουν την τεμαχισμού. Μοιάζει με το κεφάλαιο του Ομπάμα στα βιβλία της ιστορίας θα είναι σαν το βιογραφικό του, όταν εξελέγη πρόεδρος: λεπτό.
