του Vincenzo Scarpetta
Πριν από δύο εβδομάδες, ο Pedro Sanchez, ο ηγέτης του ισπανικού σοσιαλιστικού κομματος (PSOE), δήλωσε σε συνέδριο επιχειρηματιών ότι "δεν θα υπάρξουν τρίτες εκλογές. Θα υπάρξει μια κυβέρνηση μετά από τις 26 Ιουνίου”. Δυστυχώς για αυτόν, είναι πολύ πιθανό πως δεν θα είναι επικεφαλής της κυβέρνησης.
Οι πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις εμφανίζουν όλες ότι το Unidos Podemos (UP) -η νέα ένωση που αποτελείται από το Podemos και το σκληροπυρηνικό Izquierda Unida (Ενωμένη Αριστερά)- θα είναι το δεύτερο κόμμα στις επερχόμενες εκλογές, ξεπερνώντας το PSOE ως την κύρια δύναμη της αριστεράς στην Ισπανία.
Η τελευταία δημοσκόπηση της CIS, ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα.
Σύμφωνα με αυτή την έρευνα, το κεντροδεξιό Λαϊκό Κόμμα (ΡΡ) του πρωθυπουργού Mariano Rajoy θα λάβει περίπου 118 και 121 έδρες στην κάτω βουλή του ισπανικού κοινοβουλίου. Η συμμαχία Podemos-IU θα λάβει περίπου 88-92 έδρες, το PSOE περίπου 78-80 έδρες και το κεντρώο Ciudadanos 38-39.
Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι μια αριστερή συμμαχία που θα περιλαμβάνει το Podemos, το PSOE και το IU, θα μπορούσε να λάβει μέχρι και 172 έδρες συνολικά -τέσσερις μόλις λιγότερες από τις 176 που απαιτούνται για την αυτοδυναμία. Αντιθέτως, το ΡΡ και το Ciudadanos μαζί θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν μέχρι 160. Θυμάστε τι συνέβη στην Πορτογαλία; Είμαι σίγουρος ότι ο Rajoy θυμάται.
Διάλεξε το δηλητήριό σου, Pedro
Η προεκλογική εκστρατεία ξεκίνησε τα μεσάνυχτα της 10ης Ιουνίου. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις φαίνεται να επιβεβαιώνουν ό,τι έγραψα στα τέλη Απριλίου: από όλους τους ηγέτες κομμάτων, ο Sanchez θα είναι αυτός που θα βρεθεί στη δυσκολότερη θέση σε αυτές τις εκλογές.
Εάν το σενάριο που προβλέπει η δημοσκόπηση της CIS γίνει πραγματικότητα, το PSOE θα πρέπει να αποφασίσει εάν θα υποστηρίξει μια κυβέρνηση της οποίας θα ηγείται το Podemos -ένας ολοένα και περισσότερο τρομακτικός αντίπαλος για την ηγεμονία μεταξύ του αριστερού εκλογικού σώματος- ή να αφήσει το ΡΡ να μείνει στην εξουσία, πιθανώς ως μια κυβέρνηση μειοψηφίας. Ουσιαστικά, μια επιλογή μεταξύ δύο δηλητηρίων, αν και θεωρώ πως το τελευταίο είναι λιγότερο επιζήμιο για το PSOE- καθώς είναι σίγουρο πως θα προκαλέσει αιμορραγία των σοσιαλιστών ψηφοφόρων υπέρ του Podemos.
Είναι αυτονόητο ότι το να καταλήξει να είναι ο ρυθμιστής, δεν θα είναι καλό για τον ίδιο τον Sanchez, του οποίου η ηγεσία του κόμματος θα αμφισβητηθεί εάν το PSOE δεν τερματίσει στην τρίτη θέση στις 26 Ιουνίου.
Κοιτάζοντας την μεγαλύτερη εικόνα, και χωρίς να μπαίνουμε πολύ στις λεπτομέρειες των πιθανών μετεκλογικών συμφωνιών, η πιθανότητας μιας αριστερής, αντιμνημονιακής αυτοδυναμίας στην επόμενη ισπανική βουλή, αυξάνεται πραγματικά ολο και περισσότερο. Με την Ισπανία να κινδυνεύει να αντιμετωπίσει πρόστιμο για το ότι παραβιάζει τους κανόνες για το έλλειμμα τον Ιούλιο, ένα τέτοιο αποτέλεσμα αναμφισβήτητα αναθερμαίνει τη συζήτηση για τις μελλοντικές οικονομικές πολιτικές της ευρωζώνης.
Αυτό από μόνο του θα πρέπει να είναι αρκετό για να καταστήσει τις ισπανικές εκλογές ενδιαφέρουσες για να τις παρακολουθήσει κανείς.
