Στα παλιότερα χρόνια και σχεδόν κάθε τέτοια εποχή, που είναι εποχή αδρανείας των αγροτών, έκλειναν τούτοι τους δρόμους, όχι διεκδικώντας επιβίωση, αλλά προνόμια (επιδοτήσεις, ποσοστώσεις, σχεδόν δωρεάν ρεύμα, πάμφθηνο πετρέλαιο ....) από τον πατερά τους, το κράτος, που καμιά άλλη τάξη δεν είχε. Τον περίφημο ΟΓΑ δεν τον χρηματοδοτούσαν οι αγρότες μόνο, αλλά ολόκληρη η κοινωνία. Σε κάθε χαρτόσημο ήταν (και είναι) και φόρος υπέρ ΟΓΑ. Ενθυμούμαι ότι τον ιδιο καιρό το 2009, οι αγρότες της Θεσσαλίας, οι αγρότες με τις πισίνες όπως ονομάστηκαν, έκοψαν την Ελλάδα στα δύο, αναγκάζοντας τον αδρανή πρωθυπουργό Καραμανλή να ενδώσει και να τους εκχωρήσει 500 εκ., τα οποία η χώρα, ήδη στο γκρεμό, δανείστηκε και τα οποία στη συνέχεια διεκδικεί η ΕΕ για παράνομες επιδοτήσεις.
Τώρα που οι αγελάδες κοκκάλιασαν και η τρόϊκα στέκεται από πάνω, η κυβέρνηση αναγκάζεται να πει "ουκ αν λάβης παρά του μη έχοντος". Άπαντες πρέπει εν τέλει να αντιληφθούν ότι το "ξυγκι" έλιωσε, δεν υπάρχει, όσο και να φωνάζουν, όσο και να διεκδικούν. Το θέμα όμως είναι αλλού: Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΙΧΕ ΥΠΟΣΧΕΘΕΙ, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΛΑΓΟΥΣ ΜΕ ΠΕΤΡΑΧΗΛΙΑ, ΑΛΛΑ ΧΡΥΣΑ ΚΟΥΤΑΛΙΑ ΜΕ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΑΡΣΗ ΠΑΡΕΑ. Ανάμεσα στην έπαρση και στις προσδοκίες χάθηκε η σύνεση. Τώρα, με τις πάνδημες κινητοποιήσεις, ολοταχώς οδεύουμε, όχι μόνο σε επανάληψη του 2015, αλλά σε καταστροφή, με τον Ερντογάν έτοιμο να απλώσει την πυγμή του και την μαντήλα από δίπλα. Καλά θα κάνει η μπαχαλοαριστερά να αφήσει εντίμως την εξουσία και να γυρίσει, όχι στην πολιτική, αρκετά υποφέραμε από αυτήν, αλλά σε καμιά έντιμη δουλειά, να πελεκούν πέτρες, έτσι θα καταλάβουν τι σημαίνει εργασία.
